środa, 22 sierpnia 2012

Angielskie słówka i ich pochodzenie: Devil’s Advocate


Prawdopodobnie wielu z Was oglądało rewelacyjny film „The Devil’s Advocate”, w którym swoje wybitne umiejętności aktorskie zaprezentowali Al Pacino, Keanu Reeves i Charlize Theron. Na fabule filmu skupiać się tutaj nie będę, jednak z jej przebiegu można by wnioskować, że „adwokat diabła” to osoba, która w celu osiągnięcia własnych korzyści stara się bronić osoby nieuczciwej, o złych zamiarach. Angielski idiom „devil’s advocate” ma jednak nieco inne znaczenie , które przedstawię Wam w tym artykule nawiązując do historii tego wyrażenia.


Znacznie idiomu


Opisywane wyrażenie odnosi się do osób, które zajmują przeciwne stanowisko w debacie, niż większość jej uczestników. Często robią to bez konkretnego zamiaru, bez ustalonego celu. Jedynym spodziewanym efektem ich działania jest podtrzymanie dyskusji i zwiększenie jej emocjonalności. Jeżeli wszyscy debatujący zgadzają się co do omawianego zagadnienia „the devil’s advocate” zacznie przedstawiać odmienny punkt widzenia, wyłącznie w celu podgrzania atmosfery i ożywienia dyskusji.

Często adwokaci diabła to osoby „szukające dziury w całym”. Doszukują się one niespójnych elementów argumentacji lub teorii, w celu znalezienia w nich słabych punktów. Dzięki takiej taktyce są oni w stanie znaleźć luki w jakiejś strategii i umocnić jej efekt końcowy. Mówi się, że dobrzy project managers powinni być właśnie adwokatami diabła, czyli osobami, które zawsze „czepiają się” szczegółów szukając ewentualnych błędów czy niedociągnięć w realizowanym projekcie.

Znaczenie tego angielskiego zwrotu nie ma tak na prawdę nic wspólnego z bronieniem moralnie wątpliwego poglądu. Mogłoby się wydawać, że termin ten odnosi się do etycznie nagannych praktyk – np. gdy adwokat broni swojego klienta i wie, że ten jest winny. Oryginalne znaczenie tego zwrotu wcale nie pociąga za sobą takich konotacji.

Historia adwokatów diabła


Angielski idiom „devil’s advocate” pochodzi z... kościoła. W kościele rzymsko-katolickim Devil’s Advocate był wskazanym przez kościół prawnikiem, który w procesie kanonizacji miał za zadanie doszukiwać się wszystkich argumentów, które świadczyłyby na niekorzyść kandydata na świętego. Była to więc osoba, której celem było niedoprowadzenie do uznania świętości kandydata. Przeciwną funkcję pełnił God’s Advocate, który miał wspierać kandydata, przedstawiając wszystkie argumenty świadczące na jego korzyść.

Funkcja adwokata diabła została wprowadzona w 1587 roku i zniesiona w 1983 przez Jana Pawła II. Przeprowadzona reforma gruntownie zmieniła proces kanonizacji. Za czasów jego kadencji około 500 osób zostało kanonizowanych, podczas gdy jego poprzednicy z XX wieku dokonali tylko 98 takich aktów.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz